Вақти намозБар мардоне, ки адои намози ҷумъаро воҷиб аст, фарз аст, ки намози ҷумъаро дар масҷид бо ҷамоат хонанд; хондани фарзҳои панҷвақта бо ҷамоат дар масҷид бошад, тибқи мазҳаби ҳанафӣ ва малики, суннати муаккада/қавӣ ба шумор меравад. Бо таваҷҷуҳ ба аҳамияти намоз бо ҷамоат, ки дар ҳадисҳо ва оятҳои марбут таъкид шудааст, ҳанбалиён хондани фарзҳои панҷвақта бо ҷамоатро барои мардон фарз-айн ва шофеъиёну баъзе дигарон фарз-кифоя донистаанд. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/56-57; Касонӣ, Бадоъи, 1/155; Ҷазирӣ, ал-Мазоҳибул-арбаъа, 1/368-369)
Намозҳои иди Рамазон ва Қурбон аз намозҳои воҷиб буда, бо ҷамоат хонда мешаванд. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/85) Аз намозҳои суннат, намози таравеҳро метавон бо ҷамоат хонд. Агар намози таравеҳ бо ҷамоат хонда шавад, намози витр низ метавонад бо ҷамоат хонда шавад. Дар ғайри моҳи Рамазон хондани намози витр бо ҷамоат макруҳ аст. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/69)
Аз намозҳои нафл, намози кусуф (намози гирифтани офтоб) ва ба ақидаи Имомайн намози истиқсо низ бо ҷамоат хонда мешаванд. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/70-72) Дигар намозҳои суннат ва нафлро ҳар кас бояд танҳо хонад ва хондани онҳо бо ҷамоат макруҳ дониста шудааст. (Сарахсӣ, ал-Мабсут, 2/144)
Дар манбаъҳои мо маълумоте дар бораи хондани намози тасбеҳ (Абӯ Довуд, Татаввуъ, 302 [1297]) бо ҷамоат вуҷуд надорад, бинобар ин хондани ин намоз танҳо беҳтар аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.