Фарзи панҷ вақт намоз ва намози витри воҷиб, ки дар вақти худ хонда нашудаанд, қазо карда мешаванд. Суннатҳое, ки хонда нашудаанд, баъд аз баромадани вақт қазо карда намешаванд. Аммо агар намози субҳ дар вақти худ хонда нашуда бошад ва пеш аз зуҳр қазо карда шавад, ҳамроҳ бо суннаташ қазо карда мешавад. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/65) Зеро Паёмбари Акрам намози субҳеро, ки хонда натавониста буд, пеш аз зуҳр бо суннаташ қазо кардааст. (Абу Довуд, Салот, 11 [437-438, 443-444])
Ҳамчунин, шахсе, ки барои расидан ба ҷамоат дар намози зуҳр бе хондани суннат ба фарз оғоз мекунад, пас аз адои фарз, суннатеро, ки нахондааст, низ мехонад. Инро метавонад пеш аз суннати охир ё баъд аз он бихонад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.