Вақти намозНифос — хунравии муайянест, ки пас аз таваллуд, исқот ё аборт дар зан пайдо мешавад. Зане, ки дар ин ҳолат қарор дорад, нифоса номида мешавад. Муддати нифос барои ҳар як зан метавонад гуногун бошад. Ин ба сохти ҷисмонӣ, ирсият ва шароити муҳити зисти зан вобаста аст.
Барои муддати нифос ҳадди поёнӣ вуҷуд надорад. Ҳадди болоии он бошад, тибқи мазҳаби ҳанафӣ чиҳил рӯз ва тибқи мазҳаби шофеӣ шаст рӯз аст. Пас аз гузаштани ин ҳадди боло, хуне, ки мебарояд, дигар хунравии нифос набуда, балки хунравии узрӣ ҳисоб меёбад. Агар дар рӯзҳои нифос хунравӣ барои муддате қатъ шуда, сипас боз идома ёбад, рӯзҳое, ки хун қатъ шудааст, низ ба ҳолати нифос дохил мешаванд. (Алиюл-Қорӣ, Фатҳу бобил-иная, 1/148; Ширбини, Муғнил-муҳтоҷ, 1/294)
Занон дар ҳолати ҳайз ва нифос наметавонанд алоқаи ҷинсӣ дошта бошанд ва ҳамчунин барқарор кардани алоқаи ҷинсӣ бо чунин занон низ ҳаром аст. Илова бар ин, заноне, ки дар ҳолати ҳайз ва нифос ҳастанд, намоз хонда наметавонанд, рӯза гирифта наметавонанд (Бухорӣ, Ҳайз, 6 [304]; Муслим, Ҳайз, 67-69 [335]) ва Каъбаро тавоф карда наметавонанд. (Бухорӣ, Ҳайз, 1, 7 [294, 305]; Муслим, Ҳаҷ, 111, 119-120 [1211]) Занон намозҳое, ки дар ҳолати ҳайз ва нифос хонда наметавонанд, баъдан қазо намекунанд, аммо рӯзаҳое, ки гирифта наметавонанд, баъдан қазо мекунанд. (Муслим, Ҳайз, 67-69 [335])
Зане, ки пеш аз чиҳил рӯз хунравии нифосаш қатъ мешавад, бояд ғусл кунад ва ба ибодатҳояш оғоз намояд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.