Дар василаҳое чун киштӣ, ки метавон дар онҳо истода шуд, асл бар он аст, ки намоз бо қиём, рӯ ба қибла ва бо анҷоми рукуъ ва саҷда хонда шавад. Агар бинобар сабабҳое мисли чарх задани сар истода хондан имконнопазир бошад, метавон дар киштӣ нишаста намоз хонд ва агар имкон бошад, бе ишора, аввалан бо рукуъ ва саҷда хонда шавад. Ҳангоми оғоз кардани намоз, агар имкон бошад, рӯ ба қибла гардонда мешавад ва бо тағйир ёфтани самти киштӣ шахс низ бояд ба самти қибла рӯй гардонад. Бар хилофи ҳайвони саворӣ, дар киштӣ метавон бо ҷамоат низ намоз хонд (Касонӣ, Бадоъиъ, 1/109-110).
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.