Бе узр намозро шикастан ҳаром аст. Аммо дар баъзе ҳолатҳо шикастани намоз воҷиб, дар баъзе ҳолатҳо мубоҳ ва баъзан мустаҳаб мешавад. Агар ба ҷони инсон хатар таҳдид кунад; масалан, агар шахсе мавриди ҳамла қарор гирад ё ба оташ ё об афтад ва барои кӯмак фарёд занад, дар ин ҳолат бо мақсади кӯмак кардан шикастани намоз воҷиб аст. Барои пешгирӣ аз талаф ё дуздида шудани мол, шикастани намоз мубоҳ аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/654-655) Агар шахс танҳо намоз мехонад ва барои ба даст овардани фазилати намози ҷамоат намозро қатъ карда, ба намози фарз мерасад, ин мустаҳаб аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.