Номи «Муҳаммад» чӣ маъно дорад?

Ҳар як ном маъно ва арзиши амиқи худро дорад. Пас номи мубораки Паёмбари гиромии мо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) «Муҳаммад» чӣ маъно дорад?

Калимаи «Муҳаммад» маънои шахсе, ки пайваста ва бефосила ситоиш мешавад, соҳиби хислатҳо ва амалҳои шоистаи бисёр ва мақомаш баланд аст, яъне касе, ки ҳамеша сазовори таърифу тамҷид мебошад,ро дорад.

Ҳамаи паёмбарон ситоиш мешаванд, аммо Паёмбари мо Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҳамеша ва бештар аз ҳама ситоиш мешавад. Ҳамаи паёмбарон хислатҳо ва амалҳои шоистаи худро доранд, вале хислатҳо ва амалҳои Паёмбари мо Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз ҳамаи онҳо бештар ва афзалтар аст.

Ҳамаи паёмбарон мақоми баланд ва фазилатҳои махсус доранд ва барои умматҳояшон намунаи ибратанд. Аммо Паёмбари мо Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) тамоми фазилатҳоро дар худ ҷамъ кардааст ва то рӯзи Қиёмат барои тамоми башарият беҳтарин намуна мемонад (Бадруддин Айни ал-Ҳанафӣ, «Умдат ул-қорӣ шарҳу саҳеҳ ал-Бухорӣ», 24/73).

Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Мисоли ман ва паёмбароне, ки пеш аз ман буданд, мисли шахсе аст, ки хонае зебо бунёд мекунад ва дар як гӯшааш як хиштро нагузоштааст. Мардум онро тамошо мекунанд ва ба ҳайрат меоянд ва мегӯянд: "Агар ин як хишт ҳам ҷой дода мешуд!" Ман ҳамон хиштам ва ман охирин паёмбар ҳастам» (Бухорӣ, Муслим, Тирмизӣ).

Яке аз номҳои дигари Паёмбари мо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) – Аҳмад аст. Ин ном маънои касе, ки Худовандро бисёр ҳамду сано мегӯяд,ро дорад. Ҳамаи паёмбарон Худоро ҳамду сано гуфтаанд, аммо Паёмбари мо Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бештар аз онҳо гуфтааст.

«Муҳаммад» – бузургтарин ва машҳуртарин номи Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аст. Барои мусалмон шудан бояд бигӯем: «Муҳаммад расулуллоҳ», вале гуфтан «Аҳмад расулуллоҳ» кофӣ нест (Муҳаммад ибни Юсуф Шомӣ, «Субул ал-ҳудо ва-р-рашод фи сирати хайр ал-ғибод», 1/410).

Худованд насиби мо гардонад, ки дар ду ҷаҳон ба Паёмбари худ Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) наздик бошем!

Ҳасан АМАНҚУЛ