Вақти намозШавқ ба қувваҳои ғайримоддӣ — хоси инсон аст. Одатан, одамон тавассути чунин чизҳо мехоҳанд тақдир ё ояндаро донанд ё хусусиятҳои хислатро муайян кунанд. Яке аз чунин равияҳое, ки имрӯз дар ҷомеа паҳн шудааст, илми нумерология мебошад. Нумерология — эътиқоди мистикӣ аст, ки гӯё рақамҳо ба табиат ва одамон таъсири мусбат ё манфӣ мерасонанд.
Тибқи эътиқоди динии ислом, ҳамаи рӯйдодҳо ва тағйирот дар ҷаҳон танҳо бо иродаи Аллоҳ Таоло рух медиҳанд. Ҳамчунин, тақдир ва ояндаро ғайр аз Аллоҳ ҳеҷ кас намедонад. Дар ин бора дар сураи «Аъроф», ояти 188 омадааст:
«(Эй Муҳаммад) ба онҳо бигӯ: "Ман, агар Аллоҳ нахоҳад, ба худ манфиате расонда наметавонам ва на зарареро аз худ дур карда метавонам. Агар ғайб (оянда)-ро медонистам, ҳамеша фоида ба даст меовардам ва ба ман ҳеҷ бадӣ намерасид"».
Муфаккири маъруфи исломӣ Ибн Халдун дар асари худ «Муқаддима» мефаҳмонад, ки ҷодугарон ба қувваи ҷин ва шайтон такя мекунанд. Ӯ ҷодугаронро ба чанд гурӯҳ ҷудо мекунад: як гурӯҳ танҳо ба қувваи худ такя мекунанд, гурӯҳи дигар бошад, ситораҳо ё рақамҳоро истифода мебаранд. Ибн Халдун мегӯяд, ки мақоми гурӯҳи аввал баландтар аст.
Гарчанде нумерология пурра ҷодугарӣ набошад ҳам, асос ёфтани он ба рақамҳо нишон медиҳад, ки бо ҷодугарӣ иртибот дорад.
Пайғамбари мо Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармудаанд: «Ҳар касе назди коҳин, ҷодугар ё фолбин равад ва чизе пурсад ва гуфтаҳои онҳоро тасдиқ кунад, пас ба он чизе, ки ба Муҳаммад нозил шудааст, куфр варзидааст».
Ибн Халдун дар бораи пешгӯӣ бо рақамҳо мегӯяд: «Ҳамаи ин хулосаҳои нодурустанд. Онҳо (нумерологҳо) ин усулро барои фиреби одамони содда истифода мебаранд».
Дар таърих баъзе равияҳои шиа ва тасаввуфи ифротӣ ба ин илм машғул шудаанд. Дар китоби «Муқаддима» омадааст, ки ин равияҳо аз ҳаваси дастёбӣ ба ғайб пайдо шудаанд.
Шариати мо машғул шудан ба нумерология ва дигар қувваҳои ғайримоддии монандро қатъиян манъ кардааст. Зеро ин амалҳо на барои зиндагии дунявӣ ва на барои охират ҳеҷ фоида надоранд. Ба онҳо вақт сарф кардан беҳуда аст. Илова бар ин, эътимод ба пешгӯиҳои рақамҳо ва шубҳа овардан ба қудрат ва тақдири Аллоҳ гуноҳи бузург аст.
Ҳасан Амонқул,
Муовини мудири бахши шариат ва фатво
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.