Вақти намозАз нигоҳи динӣ, бо ғуруби офтоб рӯзи гузашта ба поён мерасад ва рӯзи нав оғоз меёбад. Шаб пеш аз рӯз меояд. (Қуртубӣ, ал-Ҷоме’, 14/15) Масалан, моҳи Рамазон бо ғуруби офтоби рӯзи охирини моҳи Шаъбон оғоз мешавад, бинобар ин, дар он шаб намози таравеҳ хонда мешавад; ва бо ғуруби офтоби рӯзи охирини моҳи Рамазон моҳи Шаввол оғоз мешавад, бинобар ин, дар он шаб намози таравеҳ хонда намешавад. Рӯзи ҷумъа низ бо фаро расидани вақти шом дар рӯзи панҷшанбе оғоз ёфта, то вақти шоми рӯзи ҷумъа идома меёбад. Масалан, вақте мегӯянд “шаби ҷумъаи аввали моҳи Раҷаб”, манзур шабест, ки панҷшанбе ба ҷумъаи аввал мепайвандад (аз вақти шом то вақти саҳар). Ҳамчунин, “шаби 15-уми моҳи Шаъбон” шабест, ки рӯзи 14-ум ба рӯзи 15-ум мепайвандад, ва “шаби ид” низ шабест, ки рӯзи арафа ба иди саид мепайвандад.
Бинобар ин, вақти аслии рӯзаи нафл, ки ба шабҳои Қандил вобаста аст, рӯзи баъд аз шаб мебошад, вале рӯза гирифтан бо рӯзи қаблӣ низ ҷоиз аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.