Вақти намозОдаме, ки пеш аз он ки имом салом диҳад, ба намози ҷумъа мерасад, ба ин намоз расида ҳисоб мешавад. Ин шахс пас аз саломи имом намозашро худ ба анҷом мерасонад. Аммо касе, ки баъд аз саломи имом ба масҷид меояд, ба намоз нарасидааст. (Касонӣ, Бадоъиъ, 1/267)
Касе, ки ба як ракаъати намози ҷумъа мерасад, пас аз саломи имом бархоста, як ракаъати дигар мехонад ва салом медиҳад. Дар ин ракаъате, ки танҳо мехонад, "Субҳонак", басмала, Фотиҳа ва сура ё чанд оят мехонад. Касе, ки дар ташаҳҳуд ба имом мерасад, пас аз саломи имом бархоста, ду ракаъат мехонад ва салом медиҳад. Ба ин тартиб, намози ҷумъаи худро тамом мекунад. Касе, ки ба намози ҷумъа намерасад, намози зуҳри ҳамон рӯзро мехонад. Касе, ки ба намози ид намерасад, намозро аз даст медиҳад ва лозим нест, ки ба ҷояш намози дигар бихонад.
Ба ақидаи маликиҳо ва шофеӣҳо, барои расида ҳисоб шудан ба намози ҷумъа, бояд ҳадди ақал як ракаъатро бо имом бихонад. Бинобар ин, касе, ки баъд аз бардоштани имом аз рукуъи ракаъати дуюм мерасад ва ба намоз ҳамроҳ мешавад, намозашро ҳамчун намози зуҳр ба чор ракаъат тамом мекунад. (Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/567; Ҳарашӣ, Шарҳу Мухтасар, 2/84)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.