Вақти намозШахсе, ки барои рафтан ба ҷое, ки масофаи он тибқи дин сафар ҳисобида мешавад, роҳ мебарояд, баъд аз баромадан аз маҳалли маскунии ҷои зисташ, мисофир (сафарӣ) ҳисобида мешавад. Ин шахс метавонад аз ҳукм ва рухсатҳои сафар истифода барад (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, II, 101). Бинобар ин, шахсе, ки сафарро оғоз карда, аз маҳалли маскунии шаҳр мебарояд, намозҳои фарзии чор ракъатаро ду ракъат мехонад.
Имрӯзҳо шаҳрҳо васеъ шудаанд ва мисли шаҳри Истанбул, масофаи байни ду нӯги он қариб ба масофаи сафар мерасад. Аз ин рӯ, шахсоне, ки дар шаҳрҳои бузург мисли Истанбул зиндагӣ мекунанд, вақте бо мошини шахсӣ ба сафар мебароянд, аз лаҳзае ки аз ҳудуди маъмурии ноҳияе, ки дар он иқомат доранд, мебароянд, сафарӣ ҳисобида мешаванд ва ҳукмҳои сафарӣ нисбати онҳо ҷорӣ мегардад. Агар сафар бо воситаҳои нақлиёти умумӣ, мисли автобус, қатор, тайёра ё киштӣ анҷом дода шавад, нуқтаи оғози сафарӣ метавонад истгоҳ, вокзал, фурудгоҳ ё бандар ҳисобида шавад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.