Вақти намозПайғамбари Акрам (с.а.с.) хондани намозҳои фарзро бо ҷамоат тавсия дода, фармудаанд: “Намозе, ки бо ҷамоат хонда мешавад, аз намози танҳо хондашуда бисту ҳафт дараҷа афзалтар аст.” (Бухорӣ, Азон, 30 [645]; Муслим, Масоҷид, 249-250 [650]). Дар ҳадиси дигар мефармоянд: “Агар мардум савоби намозҳои шом ва бомдодро бо ҷамоат медонистанд, ҳатто хазида ҳам бошад, ба ҷамоат мерафтанд.” (Бухорӣ, Азон, 32 [654]; Муслим, Салот, 129 [437]).
Пайғамбари Акрам (с.а.с.) ҳам пеш ва ҳам пас аз намозҳои фарз, инчунин ҷудо аз фарз, намозҳои суннат ва нафлро мехонданд ва таъкид мекарданд, ки хондани намозҳои суннат ва нафл дар хона беҳтар аст. Дар як ҳадис мефармоянд: “Эй мардум! Дар хонаҳоятон намоз хонед. Зеро беҳтарин намоз баъд аз фарз, онест, ки шахс дар хонааш мехонад.” (Бухорӣ, Азон, 81 [731]; Муслим, Салоту-л-мусофирин, 213 [781]). Дар ҳадиси дигар Пайғамбари Акрам (с.а.с.) фармудаанд: “Ҳар гоҳ яке аз шумо намози фарзро дар масҷид хонд, аз он намозаш барои хонааш низ насибе қарор диҳад. Зеро Аллоҳ Таоло ба сабаби ин намози нафл дар хонааш хайре меофарад.” (Муслим, Салоту-л-мусофирин, 210 [778]); ҳатто ҳушдор додаанд: “Қисме аз намоз (яъне нафлҳоро) дар хонаҳоятон хонед, хонаҳоятонро ба қабр табдил надиҳед.” (Бухорӣ, Салот, 52 [432]; Муслим, Салоту-л-мусофирин, 208 [777]).
Бинобар ин, ҳарчанд хондани ҳамаи намозҳои нафл, аз ҷумла суннатҳои намозҳои фарз, дар масҷид ҷоиз аст, аммо хондани онҳо дар хона савоби бештар дорад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.