Барои дуруст будани масҳ бар сар, лозим аст, ки намӣ ба ҳадди ақал чоряки сар бирасад. Аз ин рӯ, масҳ кардан бар рӯймол, боне, парик ва монанди инҳо, ки намиро ба сар намерасонанд, дуруст нест. (Касонӣ, Бадоъиъ, 1/4-5; Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/32) Аммо занон метавонанд ҳангоми гирифтани таҳорат, бидуни бардоштани рӯймол, дасти худро зери рӯймол бурда, бар сари худ масҳ кунанд. Зеро Паёмбар (с.а.с.) низ бе бардоштани амома, дасти худро зери он бурда, бар сари худ масҳ кардааст. (Абу Довуд, Таҳора, 57 [150, 153])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.