ҶавобEditorialShejire Editorial
Асбобу анҷом, мошин ва маводе, ки барои иҷрои ҳунар ва касб заруранд, ба доираи эҳтиёҷоти аслӣ дохил мешаванд. Аз ин рӯ, додани закот ба онҳо воҷиб нест. Аммо агар ин асбобу анҷом, мавод ва мошинҳо барои иҷрои касби шахсӣ набошанд, балки барои тиҷорат истеҳсол ё хариду фурӯш шаванд, додани закот ба онҳо воҷиб аст. (Зайлаӣ, Tebyīn, 1/253; ал-Фатова-л-Ҳиндия, 1/172)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.