Ба усул ва фуруъ, яъне модар, падар, бибӣ ва бобоҳо, инчунин ба фарзандон ва набераҳо закот дода намешавад. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/120) Зеро агар шахс ба ин афроде, ки масъули нигоҳубини онҳост, закот диҳад, закоти додааш ба таври ғайримустақим ба худи ӯ бармегардад. Ҳол он ки шахсе, ки закот медиҳад, набояд аз закоти додааш ягон манфиати моддӣ гирад ва аз он баҳра барад. Илова бар ин, дар ин ҳолат шарти ба моликияти эҳтиёҷманд гузаштани моли додашуда низ риоя намешавад. Аммо модари ширӣ ва падари ширӣ аз ҷумлаи афроде нестанд, ки шахс масъули нигоҳубини онҳост, бинобар ин ба онҳо додани закот ҷоиз аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.