ҶавобEditorialShejire Editorial
Зане, ки дар ҳолати ҷанобат қарор дорад ва пеш аз гирифтани ғусл ҳайзаш оғоз мешавад, фавран ғусл кардан барояш шарт нест; метавонад ғуслро то поёни ҳайз ба таъхир андозад. (Haddad, el-Cevhera, 1/31-32; Ибни Нуҷайм, el-Bahr, 1/63) Аммо барои чунин занҳо хуб аст, ки ғусли ҷанобатро ба ҷо оранд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.