Вақти намозТавре маълум аст, "азон" калимаҳои махсусест, ки барои намозҳои фарз хонда мешаванд. Бо азон ба мардум ҳам расидани вақти намоз ва ҳам баргузор шудани намоз бо ҷамоат эълон мешавад, инчунин бузургии беназири Аллоҳ, паёмбарии Муҳаммад (с.а.с.) ва василаи наҷот будани намоз баён мегардад. Азон, ки эълони вақти намоз аст, аз нигоҳи динӣ фарқе надорад, ки ин эълон бо ёрии баландгӯяк ё бе он, бо нигоҳ доштани қолабҳои муайяни худ ва баён кардани онҳо анҷом дода шавад.
Бо ин вуҷуд, хондани азон аз сабти касета ё CD маънои беарзиш кардани азон, ки аз шиорҳои Ислом аст, ва нишон надодани эҳтироми лозимаро дорад. Илова бар ин, хондани азон аз сабт мувофиқи анъанае, ки аз замони Паёмбар (с.а.с.) то имрӯз омадааст, нест. Аз ин рӯ, наметавон гуфт, ки хондани азон аз CD ё касета бе мушкил аст. Назари фақеҳон низ, ки садои бозгашти Қуръон ҳукми Қуръонро надорад, ин ҳукмро тақвият медиҳад. (Мейдонӣ, ал-Лубоб, 1/60, 103) Аз тарафи дигар, азон суннат аст. Иҷро шудани суннат аз ҷониби шахсе, ки ба он мукаллаф аст, унсури такмилдиҳандаи ин суннат мебошад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.