Касе ки намоз мехонад, маънавӣ дар ҳузури Худованди Мутаол (ҷ.ҷ.) қарор мегирад. Аз ин рӯ, либоси ӯ бояд тартиб ва озода бошад. Дар гузашта, остинҳоро боло кардан нишонаи кибр дониста мешуд ва бинобар ин, бо остинҳои печондашуда намоз хондан макруҳ ҳисобида мешуд. (ал-Фатаво-л-Ҳиндия, 1/106) Аммо имрӯз чунин тасаввур вуҷуд надорад. Аз тарафи дигар, барои мардон бо куртаи остинқиска низ намоз хондан мушкиле надорад. Зеро ин амал низ, мисли боло кардани остин, дигар амали нописанд ҳисобида намешавад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.