Вақти намозПаёмбари Акрам (с.а.с.) ва саҳобагони киром ҳам дар замони пеш аз Ислом ва ҳам баъд аз он, мувофиқи урф ва шароити иқлим, сари худро мепӯшиданд. Расули Акрам (с.а.с.) намозҳояшро бо либоси ҳаррӯзааш мехонд ва барои ибодат либоси иловагӣ ё махсус намепӯшид. Гоҳе рӯи тоқӣ амома мебаст, баъзан бе амома танҳо тоқӣ мепӯшид ва ё бе тоқӣ танҳо амома мебаст. (ниг. Абӯ Довуд, Либос, 24 [4078]; Тирмизӣ, Либос, 12, 42 [1736, 1784]; Ибну-л-Қаййим, Зоду-л-маъод, 1/130; Муттақӣ, Канзу-л-уммол, 7/121 [18284-18286])
Баъзе уламоро, бо таваҷҷуҳ ба ин амалҳои Паёмбар (с.а.с.), пӯшидани сарро барои мардон ҳангоми намоз суннат донистаанд. Ба ин назар, кушода намоз хондан маънои тарки суннатро дорад ва бинобар ин, танзиҳан макруҳ шумурда шудааст. (Ибн Обидин, Радду-л-муҳтор, 1/640; Шуринбулолӣ, Мароқи-л-фалоҳ, 131) Аммо баъзе уламои дигар ин амалро ба урф вобаста дониста, кушода намоз хонданро ҷоиз донистаанд. (ниг. Шотибӣ, ал-Мувофақот, 2/489)
Хулоса, ҳангоми намоз хондан пӯшидани сар бо тоқӣ, амома ва монанди инҳо авло аст. Бо ин вуҷуд, кушода намоз хондан низ ҷоиз мебошад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.