Вақти намозМаълум аст, ки Паёмбари Акрам (с.а.с.) дар моҳҳои Раҷаб ва Шаъбон нисбат ба дигар моҳҳо рӯзаи нафл бештар мегирифтанд (Бухорӣ, Савм, 52 [1969-1970]; Муслим, Сиём, 175-179 [1156-1157]) ё тавсия медоданд (Абу Довуд, Савм, 54 [2428]; Ибни Можа, Сиём, 43 [1741]). Аммо дуруст нест, ки ин амалро ҳамчун пешвози Рамазон арзёбӣ кунем. Барои пешвози Рамазон рӯза гирифтан асоси шаръӣ надорад. Агар ҳанӯз моҳи Рамазон надаромада бошад, вале бо гумони он ки шояд Рамазон омада бошад, як ё ду рӯз пеш аз Рамазон рӯза гирифтан макруҳ аст. Дар истилоҳи шаръӣ ин рӯзро “рӯзи шак” меноманд. Аммо агар бе нияти пешвози Рамазон дар рӯзи шак рӯза гирифта шавад, мушкиле надорад. Чунончи Паёмбари Акрам (с.а.с.) фармудаанд: “Рамазонро бо рӯза гирифтан як ё ду рӯз пеш пешвоз накунед. Агар касе ба одати худ ин рӯзҳоро рӯза мегирад, бигузор рӯза гирад.” (Муслим, Сиём, 21 [1082]; ниг. Бухорӣ, Савм, 14 [1914])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.