Оё барои шахсе, ки дар зиндон маҳкум шудааст, ҷоиз аст, ки намози ҷумъаро имоматӣ кунад?

Маҳкумшудагон дар зиндон ба адои намози ҷумъа мукаллаф нестанд (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 2/157). Касоне, ки дар шароити зиндон имкони адои намози ҷумъаро надоранд, барои нахондани он гунаҳкор намешаванд. Аммо онҳо муваззафанд, ки намози пешинро бихонанд. Бо вуҷуди ин, агар аз мақомот иҷозат гирифта шавад, дар зиндон ва боздоштгоҳҳо низ метавон намози ҷумъаро адо кард. Дар сурати муҳайё будани чунин имконият, ҷоиз аст, ки шахси маҳкумшуда намози ҷумъаро имоматӣ кунад.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu