Оё баромадани Маҳдӣ дар охири замон ҳақ аст?

Дар Қуръон дар бораи Имоми Маҳдӣ ва омадани ӯ чизе гуфта нашудааст. Аммо муҳаддисон ба монанди Абу Довуд, Тирмизӣ, Ибни Можа, Табарани, Абу Яъло, Баззоз, Аҳмад ибни Ҳанбал аз саҳобаҳои бузург ҳадисҳои зиёде дар бораи Имоми Маҳдӣ ривоят кардаанд. Дар баъзе аз ин ҳадисҳо номи Имоми Маҳдӣ ошкоро зикр шудааст, дар баъзеи дигар бошад, ба таври ишора омадааст. Баъзе уламои мисли Ибни Халдун ин ҳадисҳоро заиф донистаанд.

Дар манбаъҳои динӣ чунин омадааст: «Вақте ки охири замон наздик мешавад, дар Макка ва Мадина Имоми Маҳдӣ пайдо мешавад. Яъне, вақте як халифа вафот мекунад ва миёни мусалмонон нооромӣ ба вуҷуд меояд, як шахси мадинӣ ба Макка фирор мекунад. Гурӯҳе аз мардуми Макка ӯро пешвоз мегиранд ва бо вуҷуди он ки намехоҳад, байни Рукн ва Мақом бо ӯ байъат мекунанд. Ин шахс Имоми Маҳдӣ мешавад.

Ӯ аз хонадони Паёмбари мо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам), аз насли ҳазрати Алӣ ва ҳазрати Фотима, фарзанди Имоми Ҳасан (разияллоҳу анҳум) мебошад. «Маҳдӣ» маънояш «ҳидоятёфта ва касе, ки дигаронро ба роҳи рост мебарад» аст.

Бар зидди Имоми Маҳдӣ аз Шом лашкар мефиристанд. Байни Макка ва Мадина он лашкар ба замин фурӯ меравад. Вақте ин хабар мерасад, бузургони Шом ва Ироқ омада, бо Имоми Маҳдӣ байъат мекунанд.

Баъд ӯ ба масҷиди Қуддус меравад. Дар ҳамин вақт Дажҷол пайдо мешавад. Баъдан дар бурҷи шарқии шаҳри Димишқ (Шом) Исо (алайҳиссалом) нозил мешавад. Ӯ низ барои ҷанг бо Дажҷол меояд. Ҳарду якҷо Дажҷолро мекушанд. Вақте намоз мехонанд, Исо (алайҳиссалом) Имоми Маҳдиро имом таъйин мекунад (Шарх китоби ал-фиқҳ ал-акбар, саҳ. 191-192).

Имоми Маҳдӣ миёни мардум суннати Паёмбарро (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) зинда мекунад ва Ислом дар рӯи замин комилан пойдор мегардад. Имоми Маҳдӣ шахси саховатманд мешавад. Ӯ тамоми молу сарватро ба мардум тақсим мекунад ва онро намешуморад. Ҳафт сол халифа мешавад ва ҳангоми вафот мусалмонон ҷанозаи ӯро мехонанд».

Аҳли суннат ва ҷамоат ба баромадани Имоми Маҳдӣ эътиқод доранд. Касеро, ки инро инкор кунад, кофир намешуморанд.

Таҳиякунанда: Ҳасан АМАНҚУЛ,

Рӯзномаи «Минора», №22, соли 2021