Касоне, ки бинобар натавонистани нигоҳ доштани пешоб ё дигар бемориҳо маҷбур мешаванд халтаи пешобро истифода баранд, соҳибони узр ҳисобида мешаванд. Ба ақидаи мазҳаби ҳанафӣ, чунин шахсон бояд барои ҳар вақти намоз як бор таҳорат гиранд ва бо ин таҳорат метавонанд дар он вақт ҳар қадар хоҳанд намози фарз ё нафл хонанд. (ниг. Касонӣ, Бадоъиъ, 1/28-29; Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/34-35)
Ба мазҳаби малики бошад, таҳорати соҳиби узр на бо даромадан ё баромадани вақт, балки танҳо бо рӯй додани чизе, ки ғайр аз узр таҳоратро мешиканад, ботил мешавад. (Ибни Рушд, Бидояти-л-мужтаҳид, 1/41; Дасуқӣ, Ҳошия, 1/114-118) Агар ҳолати узр дар шахс боиси душвории ҷиддӣ ва мушкилӣ дар гирифтани таҳорат гардад, метавон ба ин ақидаи мазҳаби малики амал кард.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.