ҶавобEditorialShejire Editorial
Бо либосе, ки тасвири мавҷудоти зинда дорад, намоз хондан макруҳ аст. Агар имкон бошад, беҳтар аст, ки пеш аз намоз ин гуна либосҳо кашида шаванд. Гарчанде намоз хондан бо чунин либос макруҳ бошад ҳам, намоз дуруст ҳисобида мешавад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/65) Аммо тасвирҳои хурде, ки ба осонӣ ба чашм намеоянд, ба доираи караҳат дохил намешаванд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.