Оё бо либоси корӣ намоз хондан мумкин аст?

Яке аз шартҳои намоз пок будан аз наҷосат (ифлосӣ) мебошад. Дар либос, бадан ва ҷое, ки шахс намоз мехонад, набояд наҷосатҳои намозро манъкунанда, мисли хун, пешоб, шароб, наҷосат ва монанди инҳо вуҷуд дошта бошанд. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/36)

Вобаста ба навъи кор, ранг, рангубор, равғанҳои маъданӣ, занг ва дигар ифлосиҳо, ки дар либоси корӣ ҳастанд, агар наҷосат набошанд, барои дурустии намоз монеа намешаванд. Аммо барои шахсе, ки барои намоз ба масҷид ё ҷамоат меравад, пӯшидани либоси тоза тавсияи Қуръон аст. (ал-Аъроф, 7/31)

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu