Оё бовар доштан ба қадар ва қазо яке аз асосҳои имон аст?

Қадар ва қазо дар оятҳое таъкид шудаанд, ки далолат мекунанд бар он ки ҳама чизро Худо бо андоза ва тартиби муайян офарида ва тақдир кардааст, инчунин дар оятҳое, ки илми илоҳӣ тамоми мавҷудот ва рӯйдодҳои гузашта ва ояндаро фаро мегирад. Дар баъзе аз ин оятҳо Худованди Мутаол чунин мефармояд: «...Дар назди Ӯ ҳар чиз бо андоза (миқдор) аст.» (ар-Раъд, 13/8); «...Худое, ки ҳама чизро офарида, ба он низом дода ва тақдирашро муайян кардааст, бисёр баланду бузург аст.» (ал-Фурқон, 25/2); «Бигӯ: Ба мо ҳеҷ чизе намерасад, магар он чи Худо барои мо навиштааст...» (ат-Тауба, 9/51)

Ғайр аз ин оятҳо, оятҳое низ ҳастанд, ки Худоро офаридгори ҳама чиз медонанд, (дар иртибот бо интихоби банда) ҳар киро хоҳад, дар гумроҳӣ мегузорад ва ҳар киро хоҳад, ба ҳидоят мерасонад, ва марги инсонҳоро Ӯ муайян мекунад (ниг. аз-Зумар, 39/62; ас-Саффот, 37/96; ал-Аъроф, 7/178; ал-Воқиа, 56/60). Ин оятҳо нишон медиҳанд, ки дар коинот ҳама чиз ба қадар вобаста аст ва инро Худованд муайян кардааст. Паёмбари Акрам (с.а.с.) низ дар ҳадисе, ки бо номи «ҳадиси Ҷабраил» маъруф аст, қадарро аз ҷумлаи чизҳое шумурдааст, ки бояд ба онҳо имон овард. Тибқи ин ҳадис Ҷабраил (а.с.) аз Паёмбар (с.а.с.) пурсид: «Имон чист?» ва Ӯ посух дод: «Имон ин аст, ки ба Худо, фариштагонаш, китобҳояш, паёмбаронаш, рӯзи қиёмат ва ба қадар (хайру шарраш) имон биёрӣ.» (ниг. Муслим, Имон, 1 [8]; Абу Довуд, Суннат, 17 [4695]; Тирмизӣ, Имон, 4 [2610])

Уламоёни аҳли суннат бар асоси ин оятҳо ва ҳадисҳои Паёмбар (с.а.с.) бовар доштан ба қадар ва қазоро аз асосҳои имон донистаанд.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu