Вақти намозБа бародари фақир додани закот ҷоиз аст. Ҳамчунин фарзандони бародар, амак, тағо, хола ва фарзандони онҳо низ ҳамин ҳукмро доранд. (Ибну-л-Ҳумом, Фатҳу-л-қадир, 2/270; Ибн Обиҳдин, Радду-л-муҳтор, 2/346) Ҳатто додани закот ба хешовандони ниёзманд савоби бештар дорад, зеро дар ин амал ҳам адои қарзи закот ва ҳам пайвастани робитаи хешутаборӣ (силаи раҳм) вуҷуд дорад. Паёмбари Акрам (с.а.с.) фармудаанд: «Барои садақае, ки ба фақир дода мешавад, як аҷр аст. Барои он ки садақаро ба хешованд медиҳад, ду аҷр аст: аҷри хешутаборӣ ва аҷри садақа.» (Насоӣ, Закот, 82 [2582]; Ибн Можа, Закот, 28 [1844]; ниг. Бухорӣ, Закот, 44 [Боби сарлавҳа]) ва ба ин амал ташвиқ намудаанд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.