Шарт нест, ки дуо ҳатман ба забони муайян хонда шавад. Зеро дуо рӯй овардани банда ба Худованди Мутаол, илтиҷо ва хоҳиш кардан аз Ӯст. Аз ин рӯ, дуо кардан ба забони худи шахс, то он чизеро, ки мехоҳад, дуруст баён кунад, ҳеҷ мушкиле надорад. Аммо беҳтар аст, дуоҳои зикршуда дар Қуръон ва ё аз Паёмбар (с.а.с.) ба шакли аслии худ хонда шаванд. Аз ин лиҳоз, хуб аст, ки дуоҳои хутба низ ба шакли аслии худ хонда шаванд. Бо вуҷуди ин, дар поёни хутбаи дуюм, дуо кардан ба забоне, ки ҷамъомад онро мефаҳмад, низ мамнӯъ нест.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.