Вақти намозНовобаста аз он ки дар ҷои пӯшида ё кушода бошад, то вақте ки зарурате вуҷуд надорад, набояд аз пеши шахсе, ки намоз мехонад, гузашт. Паёмбари Акрам (с.а.с.) таъкид кардааст, ки интизор шудан беҳтар аз гузаштан аз пеши намозгузор аст. (Бухорӣ, Салот, 101 [510]; Муслим, Салот, 261 [507]) Худи намозгузор низ бояд чора андешад, масалан, дар ҷои мувофиқ истад ё сутра ё чизе монанд ба он гузорад, то касе аз пешаш нагузарад. Зеро Паёмбари Акрам (с.а.с.) тавсия додааст, ки агар эҳтимол бошад, ки одам ё ҳайвон аз пеши намозгузор гузарад, бояд сутра (асо ё чизе дигар) гузошта шавад. (Муслим, Салот, 241-242 [499]) Тарки сутра макруҳ аст.
Шахсе, ки аз пеши намозгузор мегузарад, гунаҳкор мешавад, аммо намози шахсе, ки аз пешаш гузаштаанд, ботил намешавад. Аммо дар масҷидҳои калон, гузаштан аз масофаи дуртар аз ҷои саҷдаи намозгузор ҷоиз аст. (Касонӣ, Бадоъи, 1/217)
Дар намозҳои ҷамоатӣ, танҳо доштани сутра барои имом кофист; дигарон лозим нест сутра гузоранд. (Бухорӣ, Салот, 90 [494-495]) Гузаштан аз паси сутраи пеши намозгузор мушкиле надорад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.