Оё гузоштани тату ба бадан ҷоиз аст?

Дар Юнони Қадим ва Рими Қадим ғуломон ва ҷинояткоронро бо тату муайян мекарданд. Дар халқҳо ва қабилаҳои ваҳшии Осиё, Африқо ва Амрико низ аъзои баданашонро бо нақшу тасвирҳои гуногун оро медоданд. Имрӯзҳо миёни ҷавонон гузоштани навишта ё тасвир (тату) ба бадан бо сӯзан хеле маъмул шудааст.

Тату – навишта ё тасвирест, ки бо ворид кардани рангҳо зери пӯст гузошта мешавад. Дар дини Ислом гузоштани тату ба бадан манъ шудааст. Зеро дар ҳадисе, ки аз Абдуллоҳ ибни Умар (Аллоҳ аз ӯ розӣ бод) ривоят шудааст, омадааст:

«Пайғамбарамон (ба ӯ салавоту саломи Аллоҳ бод) он касеро ки ба худ ё дигарон мӯй зам мекунад ва он касеро ки ба худ ё дигарон тату мегузорад, лаънат кардааст», – омадааст (Бухорӣ, Муслим).

Илова бар ин, имрӯзҳо таҳқиқоти илмӣ низ исбот кардааст, ки тату ба бадан зарари ҷиддӣ мерасонад. Масалан, сӯзане, ки барои гузоштани тату истифода мешавад, агар тоза набошад ё студияи тату ба талаботи санитарӣ ҷавобгӯ набошад, метавонад боиси паҳншавии бемориҳои сироятӣ гардад.

Дуюм, дар таркиби рангҳо сурб, мис ва дигар моддаҳои заҳрнок ҳастанд, ки метавонанд боиси бемориҳои хавфнок, аз ҷумла саратон шаванд. Ин рангҳои зарарнок ҳатто метавонанд ба системаи генетикии инсон осеб расонанд. Одамон баъзан аз сабаби тату гирифтори саратон, экзема ва аллергия мешаванд.

Пас, бояд хуб дарк кунем, ки гузоштани тату ба бадан на танҳо ба фарҳанг ва ҷаҳонбинии мо мухолиф аст, балки ба саломатии ҳар шахс низ хатар дорад. Тибқи шариати мо, ҳар як шахси оқил вазифадор аст, ки ба саломатии худ бо масъулияти баланд муносибат кунад.

Аммо бар асоси назари баъзе уламои исломӣ, танҳо дар ҳолатҳои зерин гузоштани навишта ё тасвир ба бадан ҷоиз дониста мешавад:

1. Агар нақш ё тасвир ба бадан муваққатан гузошта шавад ва баъд аз муддате пок шавад;

2. Навишта бояд монеаи расидани об ба пӯст нашавад;

3. Навишта ё тасвир бояд беҳаёӣ ва ҳаром набошад;

4. Дар тасвир ё навишта набояд шиорҳои ботил, идеологияи носаҳеҳ ё нишонаҳои равияҳои гумроҳ бошад;

5. Дар нақша набояд тасвири мавҷуди зинда бошад;

6. Ба бадан набояд номҳои Аллоҳ ё оятҳои Қуръон навишта шавад;

7. Навишта набояд дар ҷойҳои аврат гузошта шавад (Фатвоҳои шаръӣ, шайх Аҳмад Шариф ан-Насаған).