Вақти намозФақеҳон дар мавриди он ки оё хатогиҳои қироат (заллати-л-қорӣ) дар намоз сабаби ботил шудани намоз мешаванд ё не, як қатор меъёрҳо муқаррар кардаанд. Ин меъёрҳоро чунин ҷамъбаст кардан мумкин аст:
Агар Қуръон ба тавре ки маънои он тағйир ёбад, қасдан нодуруст қироат шавад, намоз ботил мегардад. Аммо агар хатогӣ ё фаромӯшӣ бошад;
а) Агар хатогӣ дар ҳаракати калимаҳо бошад, ҳатто агар маъно тағйир ёбад ҳам, намоз ботил намешавад.
б) Агар хатогӣ дар ҷойи вақфа (истодан) бошад, яъне дар ҷое ки бояд истод, нагузарем ва ё дар ҷое ки бояд гузарем, истем, новобаста аз он ки маъно тағйир ёбад ё не, намоз ботил намешавад.
в) Агар ҳарфҳое, ки маҳраҷашон ба ҳам наздик аст, ба хатогӣ ҷойиваз хонда шаванд, намоз ботил намешавад.
г) Агар ҳарфҳое, ки маҳраҷашон ба ҳам наздик нест, ба ҷойи якдигар хонда шаванд, ба тағйир ёфтани маъно нигоҳ карда мешавад. Агар як ҳарф иваз шавад ва ин тағйир маънои калимаро дигар накунад ва дар Қуръон низ мисли ин калима бошад, намоз ботил намешавад. Агар ҳарф иваз шавад, маъно тағйир наёбад, вале мисли ин калима дар Қуръон набошад, ба ақидаи Имоми Абӯ Ҳанифа ва Имоми Муҳаммад намоз ботил намешавад, вале ба ақидаи Имоми Абӯ Юсуф ботил мешавад. Агар бо иваз шудани ҳарф маъно тағйир ёбад ва дар Қуръон низ мисли он набошад, намоз ботил мешавад. Агар дар вақти намоз як ё якчанд оят гузаронда шавад, намоз ботил намешавад. Агар касе қироатро ба андозае, ки намозро ботил мекунад, хато кунад, вале баргашта хатояшро ислоҳ намояд, намозаш дуруст аст. (ал-Фатаво-л-Ҳиндия, 1/78-82; Ибн Обидин, Радду-л-муҳтор, 1/630-633)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.