Вақти намозНамоз бояд бо хушӯъ ва бо шуури ҳузур дар назди Аллоҳ хонда шавад. Аз ин рӯ, муҳим аст, ки ҳолатҳое, ки диққати шахсро дар намоз парешон мекунанд, то ҳадди имкон бартараф карда шаванд. Масалан, агар вақти намоз танг набошад, мувофиқ нест, ки шахси гурусна ҳангоми омода будани таом ба намоз истад. Эҳтиёҷи ҳоҷатхона низ яке аз ҳолатҳост, ки хушӯъро дар намоз халалдор мекунад ва диққатро парешон месозад, бинобар ин, дар чунин ҳолат намоз хондан макруҳ аст. Паёмбари Худо (с.а.с.) ишора кардаанд, ки намози шахсе, ки пешобашро нигоҳ доштааст ё ҳангоми омода будани таом ба намоз меистад, фазилати комил надорад. (Муслим, Масоҷид, 67 [560])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.