Вақти намозАсл бар он аст, ки барои хондани намози ҷаноза ҷасади майит ҳозир бошад. Бо вуҷуди ин, барои ҷанозае, ки ҳозир нест, низ намоз хондан мумкин аст. Чунончи Расули Худо (с.а.с.) вафоти подшоҳи Ҳабаша Наҷоширо хабар доданд ва сипас барои хондани намози ҷанозаи ӯ пеши ҷамоат баромаданд ва саҳобаҳо дар паси он ҳазрат саф бастанд (Бухорӣ, Ҷаноиз, 54 [1318]; Муслим, Ҷаноиз, 63 [951]). Ҷобир ибни Абдуллоҳ (р.а.), ки дар он воқеа ҳозир буд, чунин гуфтааст: “Расули Худо (с.а.с.) намози ҷанозаи Наҷоширо (ғайбона) хонданд. Ман дар сафи дуюм будам.” (Бухорӣ, Ҷаноиз, 54 [1320]). Ҳамчунин маълум аст, ки Расули Худо (с.а.с.) барои шаҳидони Уҳуд (Бухорӣ, Ҷаноиз, 72 [1344]) ва ҷанозаҳое, ки бе хабардор кардани он ҳазрат дафн шудаанд, низ намози ҷанозаи ғайбӣ хондаанд (Бухорӣ, Ҷаноиз, 55 [1321]).
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.