Вақти намозУмуман, шахси фавтида дар қабристони ҳамдинҳои худ дафн карда мешавад. Ин ба он сабаб аст, ки ҳар дин дар мавриди маросимҳои марбут ба фавтида расму оинҳои махсуси худро дорад. Барои он ки амалҳои исломӣ, ба мисли ғусл ва кафан кардани майит, дафн, зиёрати қабр ва дуо барои фавтида идома ёбанд ва фарҳанги динӣ дар ин замина ҳифз шавад, муҳим аст, ки қабрҳои мусулмонҳо аз қабрҳои пайравони дигар динҳо ҷудо бошанд. Дар тӯли таърих мусулмонҳо ба ин масъала аҳамияти махсус медоданд ва кӯшиш мекарданд, ки қабрҳои мусулмонҳо бо қабрҳои пайравони дигар динҳо омехта нашаванд.
Бо вуҷуди ин, агар як ғайримусулмоне, ки миёни мусулмонҳо зиндагӣ мекард, вафот кунад ва қабристони махсус барои пайравони дини ӯ мавҷуд набошад ва интиқол додани ҷасад ба ҷои дигар низ имконнопазир бошад, ҷасади ӯро метавон дар ҷои муносибе аз қабристони мусулмонҳо дафн кард. Ҳамчунин, агар як мусулмон дар ҷомеаи ғайримусулмон вафот кунад ва қабристони махсуси мусулмонҳо мавҷуд набошад, ҷасади ӯро метавон дар ҷои муносибе, ки аз қабрҳои дигар ҷудо бошад, дар қабристони ғайримусулмонҳо дафн кард. Бо ин вуҷуд, мусулмононе, ки дар ақалият зиндагӣ мекунанд, бояд дар кишварҳое, ки ҳастанд, барои ҷудо кардани қабристон барои дафни ҷанозаҳояшон кӯшиш намоянд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.