Вақти намозИбораи «хонаи Худо» дар арабӣ «Байтуллоҳ» буда, барои Каъба истифода мешавад. Мақсади «байт» — Каъба аст. Дар ояти «Ва ба Иброҳим ва Исмоил фармудем: “Хонаи Маро барои тавофкунандагон, мутакаффирон, рукуъкунандагон ва саҷдакунандагон пок нигоҳ доред.” (ал-Бақара, 2/125) низ калимаи хона ба зоти Худо нисбат дода шудааст.
Каъбаро Байтуллоҳ (хонаи Худо) номидан ба он сабаб аст, ки аввалин ибодатгоҳе, ки барои ибодати Худо дар рӯи замин сохта шудааст, рамзи дини ҳаниф, ки барои ҳидояти мардум ва решакан кардани бутпарастӣ ва устувор кардани эътиқоди тавҳид фиристода шудааст, ва ҳамчунин ҷое, ки ҳамаи мусалмонон ҳангоми намоз ба он рӯ меоранд, мебошад. Худо фармудааст: «Албатта, аввалин хона (ибодатгоҳе), ки барои мардум ҳамчун баракат ва ҳидоят дар ҷаҳон бунёд ёфтааст, дар Макка (Каъба) аст.» (Оли Имрон, 3/96) ва бо ин калом шарафи онро баланд бардоштааст. Барои ҳамаи масҷидҳо ва ибодатгоҳҳое, ки махсуси ибодати Худо ҳастанд, низ ибораи «хонаи Худо» истифода мешавад. Чунончи дар як ҳадис омадааст: «Хонаҳои Худо дар рӯи замин — масҷидҳоянд. Худованд ба касе, ки ба он ҷо меояд, каромат мекунад.» (Табаронӣ, ал-Муъҷамул-кабир, 10/161 [10324])
Аз ин рӯ, аз ибораи «хонаи Худо» бояд маконе, ки барои ибодати Худо аст, фаҳмида шавад, на ин ки ба Худо макон нисбат дода шавад. Зеро Худо (ҷ.ҷ.) аз замон ва макон пок аст. Ӯ дар макон қарор надорад, балки ҳамаи маконҳоро фаро гирифтааст. Замон ва макон махлуқанд. Худо бошад, Офаридгор аст. Аз ин рӯ, Ӯ аз ҳамаи хусусиятҳое, ки барои махлуқот хосанд, пок аст, яъне дур аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.