Оё имом бояд барои заноне, ки ба ӯ иқтидо мекунанд, махсус ният кунад?

Нияти умумие, ки имом барои имомат мекунад, занонро низ дар бар мегирад. Яъне, барои занон махсус ният кардан шарт нест. Аммо тибқи мазҳаби ҳанафӣ, агар марде бе нияти имомат танҳо намоз мехонад, зан наметавонад баъдан омада ба ӯ иқтидо кунад. (нигаред: Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/575-576)

Тибқи мазҳаби шофеъӣ бошад, ният кардани имом барои имомат ба мардон ё занон шарт нест, балки мустаҳаб аст. (Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/502) Аз ин рӯ, зан метавонад ба марде, ки танҳо намоз мехонад, баъдан омада иқтидо кунад.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu