ҶавобEditorialShejire Editorial
Иқомат аз суннатҳои намозҳои фарз мебошад. (Бухорӣ, Азон, 2 [605]; Муслим, Салот, 5 [378]) Аз ин рӯ, тарк кардани он макруҳ аст. Зеро иқомат ҳамчун омодагӣ барои оғоз кардани намоз аст. Ин амалест, ки оғози намозро эълон мекунад. Дар мавриди он ки ин амалро шахси масъул, яке аз ҷамоат ё худи имом анҷом диҳад, маҳдудият вуҷуд надорад. Аз ин рӯ, барои имоме, ки намоз мегузаронад, ҳамзамон иқомат гуфтанаш мушкиле надорад. (ал-Фатаво-л-Ҳиндия, 1/57)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.