Ғайр аз фарз, воҷиб ва суннатҳои намоз, одобҳои он низ вуҷуд доранд. Ба ақидаи Имом Аъзам, вақте ки барои хондани намоз бо ҷамоат гуфта мешавад: «Қад қомати-с-салот» яъне «намоз оғоз шуд», шурӯъ кардани имом ба намоз аз одобҳои намоз аст. Бо ин амал, имом сухани муаззинро тасдиқ мекунад. Аммо агар намоз пас аз анҷоми иқомат оғоз шавад, низ мушкиле надорад. Ҳатто ба ақидаи Имом Абу Юсуф ва се имоми мазҳаби дигар, ҳамин амал мувофиқтар аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/479)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.