Имрӯзҳо ба бисёре аз доруҳо, атрҳо ва маҳсулоти ғизоӣ дар миқдори муайян спирт илова мешавад. Мақсади илова кардани спирт – ҳал кардани баъзе моддаҳо ва нигоҳдории дарозмуддат мебошад.
Дар мазҳаби Имоми Аъзам Абӯ Ҳанифа (Аллоҳ ба ӯ раҳмат кунад) шаробе, ки аз ангур ё хурмо истеҳсол мешавад, нопок ва ҳаром аст. Спиртҳои техникӣ ва тиббӣ аз нигоҳи масткунанда буданашон ҳаром шуморида мешаванд, аммо азбаски онҳо ба тариқи синтетикӣ ё ферментатсионӣ истеҳсол мешаванд, ба нопокӣ дохил намешаванд.
Агар ҳар навъи спирт ҳамчун илова ба ғизо ворид шавад, вале таркиби он тағйир наёбад, аз нигоҳи шариат истеъмоли чунин ғизо ҷоиз нест.
Пайғамбари Худо (ба ӯ салавот ва салом бошад) фармудаанд: «Ҳар чизе, ки масткунанда бошад, кам ё бисёраш – ҳаром аст» (Тирмизӣ).
ҲУКМ:
Агар спирте, ки ҳамчун илова ба ғизо ворид шудааст, таркибаш тағйир наёбад, истеъмоли чунин таомҳо ва шириниҳо ҷоиз нест.
Оё таркиби спирти дохили ғизо тағйир ёфтааст ё не, танҳо бо тавсияи мутахассисони лаборатория муайян карда мешавад.
Шӯрои уламоёни Кумитаи дини мусалмонони Қазоқистон
Рӯзномаи «Мунара», №17, соли 2020
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.