Вақти намозХадамоти санитариву эпидемиологӣ барои безараргардонии бактерияҳо, вирусҳо ва микробҳои хатарнок истифодаи антисептикро талаб мекунад. Имрӯзҳо бо мақсади пешгирӣ аз сирояти коронавирус, антисептик қариб дар ҳамаи муассисаҳо, марказҳои савдо ва ҳатто дар хонаҳо васеъ истифода мешавад. Азбаски қисми асосии антисептик спирт аст, дар байни мусалмонон дар ин бора саволҳо пайдо мешаванд.
Тибқи назарияи Абӯ Ҳанифа ва Абӯ Юсуф, истифодаи спирте, ки аз ангур ё хурмо нест, барои мақсадҳои антисептикӣ ҷоиз аст. Маълум аст, ки спиртҳои тиббии муосир аз ангур ё хурмо гирифта намешаванд.
Моеъи антисептикӣ ё спирти тиббӣ наҷосат ҳисоб намешавад. Зеро ҳар чизе, ки ҳаром аст, ҳатман наҷис нест. Масалан, ҳукми маводи мухаддир ва заҳр ҳаром аст, аммо худи онҳо поканд. Атриёт ва моеъҳои дорои спирт, агар ба бадан ё либос расанд, наҷис намешаванд ва шустани ҷои расида ҳатмӣ нест.
Агар антисептик ё спирти тиббӣ дастрас набошад, бо такя ба ҳукми зарурат, истифодаи нӯшокиҳои спиртӣ низ барои мақсадҳои антисептикӣ аз нигоҳи шариат ҷоиз аст. Аммо, азбаски онҳо наҷисанд, барои намоз хондан бояд ҷое, ки нӯшокии спиртӣ расидааст, шуста шавад.
Ҳасан АМАНҚУЛ,
Муовини мудири бахши шариат ва фатво
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.