Вақти намозСавол: Оё зан вазифадор аст, ки корҳои дохили хона, мисли рӯбучин кардан, пухтупаз, шустани либос ва ғайраро иҷро кунад?
Ҷавоб: Баъзе уламо бар онанд, ки зан бояд корҳои хонагиро анҷом диҳад, дар ҳоле ки дигарон инро ҳатмӣ намедонанд. Аммо тибқи мазҳаби ҳанафӣ, хизмат кардани зан ба шавҳараш аз нигоҳи динӣ воҷиб аст[1]. Яъне, зан бояд корҳои хона, мисли рӯбучин кардан, шустани либос, пухтупаз ва дигар корҳои хонагиро анҷом диҳад. Ин вазифаи зан дар назди шавҳараш аст, ки дар тӯли асрҳо ҳамчун урфу одат роиҷ шудааст[2]. Далели ин, ҳукми Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аст, ки байни Алӣ ва Фотима доварӣ карда, корҳои берунро ба Алӣ ва корҳои дохили хонаро ба Фотима супориданд[3].
Ҳамчунин, ҳамсарони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва саҳобаҳо низ корҳои хонагиро анҷом медоданд[4]. Модари мӯъминон Оиша (р) мегӯяд:
«Ман мисвок ва оби таҳоратро барои Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омода мекардам» [5].
Духтари Абӯбакр, Асмо (р) низ мегӯяд:
«Ҳамаи корҳои хона ба дӯши ман буд. Ман ба аспи шавҳарам Зубайр алаф медодам ва худам обашро медодам»[6].
Бинобар ин, зан вазифадор аст, ки корҳои дохили хонаро, мисли рӯбучин кардан, пухтупаз, шустани либос ва ғайраро анҷом диҳад. Занони замони мо бояд дар корҳои хона аз ин саҳобазанон ибрат гиранд ва ин амалҳоро ҳамчун як қисми ибодати худ бидонанд. Бо ин роҳ, онҳо ризоияти шавҳарашонро низ ба даст меоранд.
Шавҳар низ набояд ба занаш корҳои зиёдеро, ки аз ӯ барнамеояд, бор кунад. Баръакс, хуб аст, ки дар вақти холӣ ба ӯ кӯмак намояд.
Ал-Бадаиъу ас-саноиъу фи тартиби аш-шароӣ, 4/192. Ал-Мавсуъа ал-Фиқҳия, 19/44.
Муҳаммад Абу Захра, Ал-аҳволу аш-шахсия, саҳ. 166.
Ибн Ҳajar, Фатҳул-барӣ, 9/507.
Набил ибн Камолуддин Муҳаммад Тахун. Аҳкоми оила дар Ислом, саҳ. 240.
Ривояти Муслим.
Бухорӣ, 6/157.
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.