Ушри маҳсулоти кишоварзӣ пас аз дарав фарз мегардад. Чуноне ки Худованди Мутаъол фармудааст: «Ҳаққи онро (закот ва садақаашро) дар рӯзи дарав диҳед.» (ал-Анъом, 6/141)
Кишоварзе, ки маҳсулоташ ҳанӯз дарав нашуда дар замин талаф ёфтааст, вазифадор нест, ки закот/ушр диҳад. Агар пас аз дарав, маҳсулот бинобар сабабҳои ғайриихтиёрӣ, мисли дуздӣ, гум шудан ё ғасб талаф ёбад, ушр воҷиб намешавад. Аммо агар пас аз дарав, маҳсулот бо айби худи истеҳсолкунанда талаф ёбад, ушр додан лозим аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 2/331)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.