ҶавобEditorialShejire Editorial
Пойафзолҳое, ки бо устухони банди по пурра поҳоро мепӯшонанд, мисли мӯза, ботин, ё пойафзолҳои дигар, ҳукми мӯза доранд. Аз ин рӯ, шахсе, ки бо таҳорат чунин мӯза ё ботинро пӯшидааст, метавонад бар рӯи онҳо масҳ кашад ва бе бардоштани онҳо намоз хонад. Аммо агар дар рӯй ё зери мӯза ё ботин наҷосате бошад, ки барои намоз монеъ аст, бояд онро пок кунад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/32; Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/24)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.