Вақти намозҲангоми гирифтани ғусл ё таҳорат, бояд аъзои лозимӣ пурра шуста шаванд ва ягон ҷои хушк намонад. Дар акси ҳол, ғусл ё таҳорат дуруст намешавад. Аз ин рӯ, дар бадани шахсе, ки ғусл ё таҳорат мегирад, ё дар аъзои таҳорат, набояд маводе бошад, ки ба расидани об ба пӯст монеъ шавад. (Алиюл-Қорӣ, Фатҳу бобил-иная, 1/73) Аммо касоне, ки дар вақти иҷрои касбашон, мисли рассомоне, ки ба нохунҳояшон ранг мечаспад, ё деҳқоне, ки байни нохунаш лой мемонад ва онро бароварда наметавонад, истисно мебошанд. (ал-Фатавал-Ҳиндия, 1/4, 5; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/154) Барои ин гуна шахсон хамир, мум, ширеш, ранг ва монанди инҳо, ки ба пӯст ё байни нохун мемонанд, барои таҳорат ва ғусл монеъ намешаванд. Аммо маводе, ки ба хоҳиши шахсӣ ба бадан мемоланд ё мечаспонанд ва ба расидани об ба пӯст монеъ мешаванд, мисли ранг, лак, рӯж ва ғайра, ба ин рухсат дохил намешаванд. Агар чунин мавод ба расидани об ба пӯст монеъ шавад, барои таҳорат ва ғусл низ монеъ мешаванд. Бояд онҳоро пеш аз таҳорат ё ғусл бартараф кард. Желе, ки ба мӯй мемоланд ва қабат намесозад, барои таҳорат ва ғусл монеъ намешавад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.