ҶавобEditorialShejire Editorial
Ба ақидаи ҳанафиён, то вақте ки ҷасад шуста нашудааст, хондани Қуръон дар утоқе, ки ҷасад қарор дорад, макруҳ аст. Дар ҷои дигар хонданаш мушкиле надорад. Пас аз шустани ҷасад, дар назди он низ хондан мумкин аст. (ал-Фатаво-л-Ҳиндия, 1/157; Ибн Обидин, Радду-л-муҳтор, 2/193-194) Ба ақидаи шофеъиён, то қабл аз дафн хондани Қуръон макруҳ аст. (Рамлӣ, Ниҳояти-л-муҳтоҷ, 2/438)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.