То вақте ки зарурате ҷиддӣ вуҷуд надорад, мисли гузаштани роҳ аз болои қабр, зери об мондани он ё он ки замини қабр ба шахси дигар тааллуқ дошта бошад ва соҳиби замин иҷозати дафни ҷасадро надода бошад, аз назари динӣ ҷоиз нест, ки ҷасади дафншуда барои интиқол ба қабристони дигар аз қабр бароварда шавад. (Ибн Обиҷин, Раддул-муҳтор, 2/237-238; Шуринбулолӣ, Мароқи-л-фалоҳ, 227; Муҳаммад Зиҳнӣ, Ниъмат-ул-Ислом, 436)
Васияти фавтида, душвор будани зиёрати қабр аз тарафи наздикон ё набудани роҳ ба қабр узри шаръӣ барои интиқоли қабр ҳисобида намешавад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.