Вақти намозНовобаста аз он ки қабристон чӣ қадар кӯҳна бошад, то вақте ки зарурате вуҷуд надорад, бояд ҳамчун қабристон ҳифз карда шавад. Фурӯхтани чунин қабристон, сохтани бино ё чизҳои монанд бар болои он ва кӯчондани устухонҳои мурдагон ба қабристони дигар ҷоиз нест. Аммо агар дигар имконият набошад ва зарурати бартараф кардани эҳтиёҷи умумӣ, мисли гузаронидани роҳ аз он ҷо барои манфиати ҷомеа вуҷуд дошта бошад, барои қонеъ кардани ин эҳтиёҷ мумкин аст, ки қабрҳо ба ҷои дигар кӯчонида шаванд. Чунон ки ҷои умумӣ ё моликияти ҷамъиятӣ низ, агар лозим шавад ва манфиаташ ба ҷомеа баргардад, метавонад фурӯхта ё иваз карда шавад. (Зайлаӣ, Tebyīn, 3/331) Гузаронидани роҳ аз қабристон низ дар ҳамин доира арзёбӣ мешавад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.