Вақти намозАзбаски соҳибони ҷаноза дар ғаму андуҳи аз даст додани наздиконашон қарор доранд, омода ва пешниҳод кардани таом ба меҳмононе, ки барои таъзия меоянд, боиси ташвиш ва ранҷи иловагӣ мегардад ва аз ин рӯ макруҳ дониста шудааст. (Ибн Обидин, Раддул-Муҳтор, 2/240) Ба ҷои ин, суннат аст, ки ҳамсоягон ё наздикон ба соҳибони ҷаноза ва меҳмононе, ки аз дур меоянд, таом пешниҳод кунанд. (Тирмизӣ, Ҷаноз, 21 [998])
Барои он ки соҳибони ҷаноза дар қабристон ё хона ҳалво, нон ва монанди инҳоро тақсим кунанд, асоси динӣ вуҷуд надорад. Агар ин амал бе он ки онро як талаботи динӣ бидонанд, анҷом дода шавад, мумкин аст, ки мушкиле надошта бошад, аммо чунин амалҳо дер ё зуд ҳамчун як ҳукми динӣ дар бораи ҷаноза қабул карда шаванд, хавфи вуҷуд дорад. Аз ин рӯ, агар ин гуна пешниҳодҳо ҳамчун як вазифаи динӣ анҷом дода шаванд, онҳо бидъат ва хурофот ба ҳисоб мераванд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.