Оё нӯшидани шири хар барои мақсадҳои табобатӣ ҷоиз аст?

Дар шариати мо хӯрдани гӯшти хар манъ шудааст. Дар ин бора ҳадисҳои зиёде ворид шудаанд.

Аз Ҷобир (разияллоҳу анҳу) ривоят шудааст: «Рӯзи фатҳи Хайбар Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хӯрдани гӯшти хари хонагиро манъ кард ва хӯрдани гӯшти аспро иҷозат дод» [1]. Дар ҳадиси дигар Абдуллоҳ ибни Умар (разияллоҳу анҳу) мегӯяд: «Пайғамбарамон (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рӯзи Хайбар хӯрдани гӯшти хари хонагиро манъ кард» [2].

Аммо шири хар — миёни уламои ислом масъалаи ихтилофист. Дар китоби Фатҳу-л-Қадир омадааст, ки тибқи ривояти зоҳир, шири хар наҷис аст. Ҳамчунин, аз Айну-л-Аимма оварда шудааст: «Дуруст он аст, ки шири хар наҷосати ғализ ҳисоб мешавад, зеро он тибқи ижмоъ [3] ҳаром дониста шудааст» [4].

Пас, гӯшт ва шири хар ҳаром ва наҷисанд. На хӯрдан ва на нӯшидани онҳо ҷоиз нест.

Агар ба масъалаи табобат бо шири хар баргардем, Ибн ан-Нуҷайм ал-Ҳанафӣ мегӯяд: «Уламо дар масъалаи табобат бо чизҳои ҳаром ба як хулоса наомадаанд. Аммо дар китоби «аз-Зоҳира» омадааст: "Агар ғайр аз ҳаром дигар дору ёфта нашавад ва маълум гардад, ки дар он шифо ҳаст, пас истифодааш ҷоиз аст" [5]. Ҳадиси Пайғамбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам): «Дар чизҳое, ки Худо ҳаром кардааст, барои шумо шифо нест» [6] ба он чизҳое дахл дорад, ки дар онҳо шифо нест [7]. Агар маълум шавад, ки дар он шифо ҳаст ва доруи ҳалол ба ҷояш ёфта нашавад, истифодааш зарар надорад.

Ҳадиси Пайғамбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам): «Дар чизҳое, ки Худо ҳаром кардааст, барои шумо шифо нест» [6] ба он чизҳое дахл дорад, ки дар онҳо шифо нест [7].

Аз ин рӯ, агар табиби одил ва боэътимоди мусалмон ба хулоса ояд, ки ягона табобат нӯшидани шири хар аст ва он зарар надорад, инчунин доруи ҳалол ба ҷояш ёфта нашавад, истифодаи он барои мақсадҳои табобатӣ ҷоиз аст.

Бауыржан Абдуалиев,

Мутахассиси бахши шариат ва фатвои Кумитаи уламои динии Қазоқистон

• [1] Бухорӣ №4219. Муслим №1941.

• [2] Бухорӣ, №5202.

• [3] Ҳукме, ки тамоми уламои як аср дар як масъала ба он мувофиқат кардаанд.

• [4] Ибни Ҳумом, Фатҳу-л-Қадир, 1/118.

• [5] ал-Баҳру-р-Роиқ шарҳи Канзу-д-дақаиқ, 1/122.

• [6] Ривояти Бухорӣ.

• [7] Радду-л-Муҳтор, 1/365.