Вақти намозДар дини Ислом вазифаҳо мувофиқи тавоноии мукаллафон муайян шудаанд. «Аллоҳ ҳеҷ касро ҷуз ба андозаи тавоноияш вазифадор намекунад.» (ал-Бақара, 2/286) — ин оят ин қоидаи асосиро равшан баён мекунад. Ислом барои шахсони узрдор осониҳо пешбинӣ кардааст, то онҳо тавонанд ибодатҳояшонро анҷом диҳанд. Дар ин замина, агар аз ҷои узр (масалан, хун, чирк, пешоб, ё дигар моддаҳо) ба либос ё бадани шахси узрдор бирасад ва ҳолати узр идома дошта бошад, ин наҷосат монеъи намоз намешавад. Аммо агар бо чораҳои лозима ин наҷосат дигар ба либос ё бадан намерасад, пок кардани он воҷиб аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/306-307)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.