Оё намозҳои қазошуда бо ҷамоат хонда мешаванд?

Бо шарте ки намози қазошудаи ҳамон вақтро бо имом хонанд, намозҳои қазошуда метавонанд бо ҷамоат хонда шаванд. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/59; Ҳарашӣ, Шарҳу Мухтасар, 2/39) Чунончи, дар шароити сахти Ҷанги Хандақ, Расули Худо (с.а.с.) фурсат наёфтанд, ки намозро хонанд; баъд, вақте ки шароит мувофиқ шуд, ин намози хонданашударо бо саҳобаҳо бо ҷамоат қазо карданд. (Муслим, Масоҷид, 205 [627]) Ҳамчунин, ҳангоми бозгашт аз Фатҳи Хайбар, вақте ки дар як ҷо иқомат карданд, хоб рафтанд ва намози субҳро сари вақт хонда натавонистанд, пас аз баромадани офтоб бо ҷамоат қазо карданд. (Муслим, Масоҷид, 309 [680])

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu